κουμπιά κοινής χρήσης στο FacebookFacebookFacebookShare στο TwittertwitterTwitterShare στο PinterestPinterestPinterestShare στο MoreAddThismore2
Πού πήγε το κομμάτι του τέρας μου; Φαίνεται σαν πριν από λίγους μήνες, ήμουν στο τέλος του πνεύματός μου προσπαθώντας να συμβαδίσω με τις σκηνές του Λέοντα καθώς και τα κουτάβια. Όταν σε μια εποχή, οι ζουμ ήταν ένα καθημερινό περιστατικό. Καθημερινά μετά από ένα πρωινό ασήμαντο διάλειμμα, ο Λέων θα τρέχει γύρω από το διαμέρισμά μας ή το condo στο σχήμα οκτώ, ενώ ταυτόχρονα πηδάει μεταξύ του κρεβατιού καθώς και του καναπέ. Παραδόξως, δεν έσπασε ούτε ένα πράγμα. Τα βράδια μετά την εργασία, ο Λέων θα είχε επίσης τουλάχιστον 1 πολύ περισσότερη συνεδρία ζουμ.
Όταν ο Λέων δεν ήταν Zoomie-ing, μπήκε σε οτιδήποτε, καθώς και τα πάντα. Δεν μπορούσαμε να βγάλουμε τα μάτια μας από αυτόν, καθώς και να τον αφήσαμε έξω από την όρασή μας, υπήρχε μια μεγάλη ευκαιρία, θα τον ανακαλύψαμε να κάνει κάτι που δεν τον θέλαμε να κάνει.
Ο Λέων δεν είναι πλέον το τέρας μου. Είναι τώρα το ήρεμο αγγούρι μου. Δεν μπορώ καν να έχετε κατά νου την τελευταία φορά που ο Λέων πήγε σε λειτουργία Zoomie. Είναι λίγο γλυκόπικρη, δεδομένου ότι ήταν τόσο αξιολάτρευτο και αστείο πράγμα να γίνουν μάρτυρες. Παρόλο που ο Λέων εξακολουθεί να είναι ένα κουτάβι (θα γυρίσει 1 σε λίγες εβδομάδες!), καθώς έχει απολύτως τις στιγμές του κουταβιών του, έχει ωριμάσει πολύ τους τελευταίους μήνες. Οι στιγμές του φόβου του είναι τώρα λίγες καθώς και μακριά. Αν ο Λέων είναι εκτός θέασης στο σπίτι, δεν ασχολούμαι πλέον με την καταστροφή κάτι ή το κατούρημα κάπου. Αν απολαμβάνουμε τηλεόραση ή κάνουμε δουλειές, καθώς δεν τον έχουμε δει σε περίπου 15 λεπτά, τον ανακαλύπτουμε κανονικά να κοιμάται από την πόρτα ή στο κιβώτιο του, όπως το μεγάλο παιδί που είναι.
Μου λείπει συχνά το Crazy Bit Puppy Leo. Με κάνει να θέλω ένα ακόμα κουτάβι; Χα, δεν είναι ιδανικό τώρα. Δεν πιστεύω ότι η υπομονή μου έχει μεγαλώσει ακόμα.